+ - x
 » از همین شاعر
1 چند بارد غم دنیا به تن تنهایی
2 ای آفتاب هاله ای از روی ماه تو
3 کار گل زار شود گر تو به گلزار آئی
4 شکفته ام به تماشای چشم شهلائی
5 هر دم چو توپ می زندم پشت پای وای
6 ای شاخ گل
7 چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی
8 آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفری
9 ای پریچهره که آهنگ کلیسا داری
10 دل و جانیکه دربردم من از ترکان قفقازی

 » بیشتر بخوانید...
 ای دل به ساز عرش اگر گوش می کنی
 از چشم پرخمارت دل را قرار ماند
 سلطان منی سلطان منی
 ز بامداد سعادت سه بوسه داد مرا
 تتار اگر چه جهان را خراب کرد به جنگ
 هاتفی از گوشه میخانه دوش
 از رسن زلف تو خلق به جان آمدند
 دل ما آتش و تن موج دودش
 تلخی نکند شیرین ذقنم
 روح زیتونیست عاشق نار را

۳.۶
امتیاز: ۳.۶ | مجموع آراء: ۵

نیما غم دل گو که غریبانه بگرییم
سر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم
من از دل این غار و تو از قله آن قاف
از دل بهم افتیم و به جانانه بگرییم
دودیست در این خانه که کوریم ز دیدن
چشمی به کف آریم و به این خانه بگرییم
آخر نه چراغیم که خندیم به ایوان
شمعیم که در گوشه کاشانه بگرییم
من نیز چو تو شاعر افسانه خویشم
بازآ به هم ای شاعر افسانه بگرییم
از جوش و خروش خم وخمخانه خبر نیست
با جوش و خروش خم و خمخانه بگرییم
با وحشت دیوانه بخندیم و نهانی
در فاجعه حکمت فرزانه بگرییم
با چشم صدف خیز که بر گردن ایام
خرمهره ببینیم و به دردانه بگرییم
بلبل که نبودیم بخوانیم به گلزار
جغدی شده شبگیر به ویرانه بگرییم
پروانه نبودیم در این مشعله باری
شمعی شده در ماتم پروانه بگرییم
بیگانه کند در غم ما خنده ولی ما
با چشم خودی در غم بیگانه بگرییم
بگذار به هذیان تو طفلانه بگرییم
ما هم به تب طفل طبیبانه بگرییم


تا کنون ۱ دیدگاه بر این سروده نوشته شده است   پنهان نمودن

saeid:

غم عشقه منو این غزل داره فریاد میزنه خوشحال شدم که برای غم منم غزلی بود




 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *