|
اگر این آسمان ستاره نداشت
چشم خود را ستاره می کردم
تا بیاویزد از بر و دوشم
اشک را گوشواره می کردم
در چمن لاله گر نمی خندید
از شفق برگ لاله می چیدم
اگر این آسمان ستاره نداشت
چشم خود را ستاره می کردم
تا بیاویزد از بر و دوشم
اشک را گوشواره می کردم
با هزاران شقایق وحشی
گرد چشمت پیاله می کردم
اگر این آسمان ستاره نداشت
چشم خود را ستاره می کردم
تا بیاویزد از بر و دوشم
اشک را گوشواره می کردم
|