پنجره

صوفی غلام نبی عشقری » غزليات

شماره	عنوان	دفعات بازدید
۱	شکر بی اندازه گويم کردگار خويش را	۸۲۹
۲	چشم مستت گر ببيند چهرۀ زرد مرا	۶۱۹
۳	عمری خيال بستم يار آشنائيت را	۵۸۱
۴	تابکی گردم از آن دلبر خودکام جدا	۴۵۹
۵	بی گفتگو به کلبه ام ای آشنا بيا	۵۸۴
۶	من نمی گويم چنين کن يا چنان کار مرا	۴۷۶
۷	بی نکورويی گلستان خوش نمی آيد مرا	۳۳۲
۸	از چه خار از من خوری ای جامه خارايی بيا	۲۸۶
۹	چشم مستت به عين جنگ مرا	۳۲۱
۱۰	تا تار کاکلت دارد به عاشق تارها	۳۰۶
۱۱	به تار عاشقی بندم خدايا	۴۷۳
۱۲	از چه آهوان تست نشهٔ رميدنها	۲۷۴
۱۳	اين بود خواهش يگانهٔ ما	۳۳۷
۱۴	نازم ای سرو سهی قامت رعنای ترا	۳۷۵
۱۵	ديده ام ديد و دل کشيد ترا	۳۴۴
۱۶	کو شراب کهنی تا برد از هوش مرا؟	۳۴۹
۱۷	کباب کردی و بريان نمودی جان مرا	۳۵۷
۱۸	ز خامی عشق ناميدم هوس را	۳۴۵
۱۹	صرف کردم عمر خود را در غزلسراييها	۲۹۲
۲۰	مرا با خاطر رويت ببخشا	۳۷۸
۲۱	در دبستان بهر تحصيليم ما	۲۸۸
۲۲	ای ز خيال عارضت تار نظر به پيچ و تاب	۲۸۵
۲۳	گشته از فيض کدامين رو منور ماهتاب	۲۴۱
۲۴	گر شود زاهد دچار ساز پرجوش رباب	۲۷۹
۲۵	تنها نگفته ام رخ زيبا گل گلاب	۳۰۱
۲۶	در لعل لبت گرچه حيات دو جهانست	۳۰۹
۲۷	انتخاب من ز حسن يار سيب غبغب است	۱۷۱
۲۸	اين عکس شوخ و شنگ قشنگ از نگار ماست	۲۱۴
۲۹	حسن فرنگ و جرمن پامال دلبر ماست	۱۶۳
۳۰	شام شد روزم خدايا سرپناه من کجاست	۲۳۱
۳۱	داغ های سينه ام از سنگ طفلان بوده است	۱۸۱
۳۲	سازهای سينهٔ ما کمتر از سنتور نيست	۱۹۲
۳۳	تا نازبوی خط ز لبت سر کشيده است	۱۶۳
۳۴	ای دلربا چرا دلت از ما گرفته است	۲۳۳
۳۵	ای دلربا بدست تو اين دلربا خوشست	۱۷۹
۳۶	گر بهشتم می سزد ديدار جانانم بس است	۲۵۵
۳۷	ناز و ادا و جلوۀ خوبان غنيمت است	۱۵۳
۳۸	رنگ حنا بدست تو ای نوجوان خوشست	۱۷۲
۳۹	خال سيه که در بر رخسار دلبرست	۱۵۷
۴۰	الحذر ای دل که برق روی خوبان آتش است	۱۴۱
۴۱	تا دل به چين کاکل يار آشيانه ساخت	۱۵۳
۴۲	من نمی گويم که تنها ساغر و پيمانه سوخت	۱۷۵
۴۳	کوهکن را کوه کندن کار سنگين بوده است	۱۷۱
۴۴	منم که سايهٔ من فرش بوريای من است	۱۶۵
۴۵	اين جفاجوی ستمگر يار ديرين من است	۱۷۸
۴۶	شدم از بسکه سخنور سخن از يادم رفت	۱۷۳
۴۷	بسيار کنج و کاو مکن اختيار نيست	۱۶۸
۴۸	يک عمر در پی تو دويدم دگر بس است	۲۴۵
۴۹	آن شوخ دلنواز چو کبک دری گذشت	۱۶۷
۵۰	داری خبر که از دل و جان می پرستمت	۳۱۸

رویۀ پیشین

۱ ۲ ۳ ۴ ۵

رویۀ پسین